เคยมีคนสอนฉันว่า... "อย่าไปเสียเวลากับคนๆนึงที่เขาแลดูไม่เอาใจใส่เราเลย มันเสียเวลาเปล่า คนที่จะเสียใจก็ไม่ใช่ใคร นอกจากตัวเราเอง..." แต่ในความเป็นจริง มันก็ยากนะที่จะคุมใจตัวเอง ใจที่เป็นเหมือนนายใหญ่ บงการสมองให้มองข้ามความจริงและเหตุผลต่างๆมากมาย และสุดท้ายก็ทำทำลายตัวของใจเอง..

คน เรามันก็แปลกทั้งๆที่รู้ว่าทุกข์ ทั้งๆที่รู้ว่าต้องเสียใจ แต่ก็ยอมอดทนทรมารอยู่กับสิงที่เขาคิดว่าสักวันมันจะดีขึ้น จนเหมือนกับต้องหลอกตัวเองไปวันๆ และฉันก็เป็นอีกคนนึงที่อยู่ในกลุ่มนี้ สักวันมันคงจะดีขึ้น ถ้ามันมีวันของฉันจริงๆ.. และฉันจะรอ ^^

Special Thanks

ขอบคุณหมอนข้างที่ยอมให้ฉันกอดจบหลับทุกคืน

ขอบคุณผ้าห่มที่คอยให้ความอบอุ่นในคืนที่เหน็บหนาว (ใจ)

และขอบคุณเพื่อนๆ และครอบครัวของฉัน.. ที่ยังคอยให้กำลังใจ และทำให้ฉันยังมีชีวิตอยู่ในจนทุกวันนี้..